۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » صفحه اصلی » مقالات برگزیده
  • 05 ژانویه 2016 - 15:54
  • 311 بازدید

نقش تربیت در تعالى اخلاق ۲

  اشاره: در شماره قبل، به تعریف «علم اخلاق» و «دانش تعلیم و تربیت» و تبیین رابطه این دو علم پرداختیم. بیان شد که قدم‏هاى آغازین تربیت در اسلام با چگونگى اندیشه ازدواج و معیارهاى انتخاب همسر، شروع مى‏شود. نیز نقش پدر و مادر و عوامل ژنتیکى و وارثت در شکل‏گیرى شخصیت فرزند، تبیین شد. […]

 

اشاره:

در شماره قبل، به تعریف «علم اخلاق» و «دانش تعلیم و تربیت» و تبیین رابطه این دو علم پرداختیم. بیان شد که قدم‏هاى آغازین تربیت در اسلام با چگونگى اندیشه ازدواج و معیارهاى انتخاب همسر، شروع مى‏شود. نیز نقش پدر و مادر و عوامل ژنتیکى و وارثت در شکل‏گیرى شخصیت فرزند، تبیین شد.

در این نوشتار برآنیم تا با مرحله دوم تربیت، یعنى مرحله جنینى آشنا شویم.

در این مرحله نیز، سه محور شناخت ویژگى‏ها، تعیین نیازها و چگونگى حسن تأمین نیازها را به اختصار بررسى مى‏کنیم.

جنین در حدود هفته چهاردهم، شباهت کامل به هیأت آدمى دارد. در این دوره از رشد، سر جنین نسبت به بقیه قسمت‏هاى بدنش بزرگ‏تر است. به عبارت دیگر تقریباً نیمى از قد کودک را سر او تشکیل مى‏دهد. رشد فوق‏العاده چشمگیر سر، بیانگر رشد سریع سلول‏هاى مغزى او است.

بررسى رشد نسبى اندام نشان مى‏دهد که رشد سر کودک از بدو تولد تا دوران بلوغ تقریباً دو برابر، و رشد شکم سه برابر و اندازه پاها به پنج برابر مى‏رسد؛ از این رو اساس رشد سلول‏هاى مغزى در دوران جنینى صورت مى‏گیرد؛ لذا شناخت و توجه مادران و پدران به این امر مهم مى‏تواند در رشد متعادل و سلامت جنین کاملًا مؤثر واقع شود.[۱] در روایات اسلامى، درباره تغذیه و تأثیر آن در این دوران تأکید شده است. از امام حسن مجتبى علیه السلام حکایت شده:

به زنان باردار شیر بنوشانید. اگر جنین در شکم مادر با شیر تغذیه شود، شجاع مى‏شود و عقلش افزایش خواهد یافت.[۲] در برخى روایات، علاوه بر تأثیر تغذیه بر رشد جسمى کودک، به تأثیر آن در دوران باردارى بر خلق و خوى کودک نیز توجه ویژه شده است.[۳] تحقیقات نشان مى‏دهد محیط قبل از تولد براى رشد جنین که توسط مادر آماده شده و همچنین سلامت جسمانى و حالات عاطفى و هیجانى او، آثار بسیار مهمى در رشد قبل از تولد نوزاد دارد. برخى از این عوامل که آثار قابل ملاحظه‏اى دارند عبارتند از[۴]:

  1. سن مادر
  2. تغذیه و بهداشت مادر
  3. داروها و مواد سمى
  4. تشعشعات رادیو اکتیو و اشعه‏
  5. بیمارى‏هاى مادر هنگام باردارى
  6. عامل‏ عواطف و هیجانات مادر.

براى اینکه مادر، به خصوص در ماه‏هاى اولیه باردارى تغذیه مناسب، استراحت کافى و خواب راحت داشته باشد، باید از بهداشت روانى، آسایش خاطر و آرامش قلبى برخوردار باشد. بسیارى از ناراحتى‏هاى دوران باردارى و نابهنجارى‏هاى جنینى، ناشى از خلأ عاطفى، اضطراب و افسردگى مادر است. هرگونه کم‏توجهى و بى‏محبتى به مادران باردار و تحمیل فشارهاى روانى به ایشان، به طور مستقیم بر روند رشد طبیعى جنین تأثیر مى‏گذارد.[۵] از نظر قرآن کریم نیز پس از آنکه جنین، شکل کامل خودش را یافت، روح الهى در او دمیده مى‏شود:

ولقد خلقنا الانسان من سلالهٍ من طین، ثم جعلناه نطفه فی قرار مکین، ثم خلقنا النطفه علقه، فخلقنا العلقه مضغه، فخلقنا المضغه عظاماً، فکسونا العظام لحماً ثم انشأناه خلقاً فتبارک الله احسن الخالقین‏[۶] و در سوره سجده مى‏فرماید:

سپس پیکر او را آراست و از روح خود در آن دمید و برایتان گوش و چشم و دل‏ها آفرید. چه اندک شکرگزارى مى‏کنید.[۷] با توجه به توصیف اعجازآمیز و زیبایى که قرآن از مراحل تکوین جنین بیان مى‏کند و بر اساس مطالعات انجام شده، جنین در ماه چهارم بتدریج به جنبش در مى‏آید و مانند انسانى کوچک به حیات درون رحم ادامه مى‏دهد.

در واقع با دمیدن روح در جنین، تحول عظیمى در روند رشد آن ایجاد مى‏شود. در این شرایط تأثیرگذارى بسیارى از محرک‏هاى محیطى، عوامل عاطفى و روانى و معنوى بر جنین، فوق‏العاده چشمگیر مى‏شود.

محرک‏هاى صوتى، همچون صحبت کردن مادر، گوش دادن مادر به صداها و سرودهاى مختلف بر روند رشد و شخصیت جنین تأثیر فراوانى مى‏گذارد؛ از این‏رو فرزند آورى امرى ساده و بى‏برنامه نمى‏تواند باشد. برنامه‏ریزى، آینده‏نگرى، احراز آمادگى‏هاى زیستى، روانى و معنوى و آگاهى به هدف‏ها و روش‏هاى تربیت در مراحل مختلف رشد، از اولین شرایط پذیرش مسؤولیت خطیر پدرى و مادرى است؛ چرا که با توجه به آنچه بیان شد، وظایف و مسؤولیت‏هاى‏

 پدر و اطرافیان و به ویژه مادر باردار، بیشتر آشکار مى‏شود.[۸] در فرهنگ اسلامى، توصیه شده مادران باردار سخنان نیکو بر زبان جارى سازند و همچنین با قرآن کریم و ادعیه اهل‏بیت علیهم السلام مأنوس باشند و در آستانه تولد کودک نیز گوش و جان او را با صداى روح افزاى اذان و اقامه، آشنا سازند.

چرا که اگر طبق آیات قرآن کریم و روایات اهل‏بیت علیهم السلام و تحقیقات اندیشمندان، محرک‏هاى صوتى و صداها بر شکل‏گیرى شخصیت کودک نقش دارند، چه بهتر که پاک‏ترین صداها را به کودک هدیه کنیم، تا اولین قدم‏هاى تربیتى را براى کودک برداشته باشیم و او را در سعادت و تعالى اخلاقى یارى کرده باشیم. زیرا این مراقبت‏ها در شکل‏گیرى شاکله وجودى فرزند تأثیر دارد که فرمود: «قُلْ کُل یَعْمَل عَلی شاکِلَتِه‏[۹]؛ بگو هر کس بر اساس شاکله خود عمل مى‏کند».

از آنچه بیان شد حکمت فرمایش پیامبر اکرم‏صلى الله علیه و آله و سلم بیشتر معلوم مى‏شود: روزى یکى از زنان فرهیخته و با تقواى مسلمان، از محرومیت زنان از ثواب جهاد سؤال کرد. حضرت در پاسخ فرمود: «از آن هنگام که زن باردار مى‏شود، سپس وضع حمل مى‏کند و آن‏گاه که کودک را شیر مى‏دهد، در تمام این مدت همانند مردى است که در حال جهاد فى‏سبیل‏الله است و اگر در این مدت بمیرد، به منزله شهید است».[۱۰] آرى؛ اگر مادر باردار به وظایف خویش عمل کند و توصیه‏هاى اسلام در دوران حمل را[۱۱] به کار بندد و کودکى سالم و مستعد براى تعالى اخلاقى تحویل دهد، خدمت ارزنده‏اى هم به فرزند خود و هم به جامعه کرده است و نیز باقیات الصالحاتى براى خود برجا گذاشته که نزد خداوند متعال، بى‏پاداش نخواهد ماند.

پیوست‌ها:

[۱] .روان‏شناسى و تربیت کودکان و نوجوانان، غلامعلى افروز، تهران، انجمن اولیا و مربیان، یازدهم، ۱۳۸۵ ش، ص ۱۰٫

[۲] . تربیت فرزند ژاله.

[۳] .. ……

[۴] . روان‏شناسى رشد ۱، جمعى از نویسندگان، تهران، سمت، ۱۳۸۵ ش، ص ۱۶۹٫

[۵] . روان‏شناسى تربیتى کاربردى، غلامعلى افروز، تهران، انجمن اولیا و مربیان، یازدهم، ۱۳۸۶ ش، ص ۲۲۴٫

[۶] . سوره مؤمنون: ۱۲- ۱۴؛« و ما انسان را از عصاره‏اى از گِل آفریدیم؛ سپس او را نطفه‏اى در قرارگاهِ مطمئن( رَحِم) قرار دادیم؛ سپس نطفه را به صورت عقله‏[/ خون بسته‏]، و علقه را به صورت مضغه‏[/ چیزى شبیه گوشت جویده شده‏]، و مضغه را به صورت استخوان‏هایى درآوردیم؛ و بر استخوان‏ها گوشت پوشاندیم؛ سپس آن را آفرینش تازه‏اى بخشیدیم؛ پس بزرگ و پر برکت است خدایى که بهترین آفرینندگان است».

[۷] . سوره سجده: ۹٫

[۸] . روان‏شناسى و تربیت کودکان و نوجوانان، ص ۱۱٫

[۹] . سوره اسراء: ۸۴٫

[۱۰] . مکارم الاخلاق، ج ۱، ص ۲۶۸٫

[۱۱] . که امروزه نیز در روان‏شناسى رشد با تحقیقات و آمار بر آن تأکید شده است؛ ر. ک: روان‏شناسى رشد، حسن احدى و شکوه السادات بنى جمال، تهران، شرکت پردیس شانزدهم، ص ۸۳ به بعد.

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*