مرحوم علامه به یکی از بزرگان فرموده بودند: من هیچ چیز نداشتم و ندارم، نجف هم که بودیم، من فقط مراقبه [می‌کردم]، ایران هم که آمدیم، همین مراقبه را حفظ کردم.

تو هم پس ابری! این ها را بزن کنار بیا جلو!

قرآن فهم نیستیم ما! کسانی که به ولایت متصل هستند، قرآن را می فهمند.

گاهی صغیر و کبیرمان داریم نقش بازی می کنیم! لذا شخصیت ها گون گون شده است!

آن وقت استکه خودش را، خود موجودش را پیدا می کند و شروع می کند به حرکت کردن به سمت خودی که ظرفیت آن را دارد

کسی دستورالعملی میخواست. ایشان دو کلمه نوشت که همه ابعاد مراقبتی و مدیریتی و تعامل در این دو کلمه است. مرنج و مرنجان

نوری اهل ایمان را وعده داده شده که به حیات برسند

وقتی به مرز شهوات رسیدی خدا را مدنظر بگیر

خودساختگی بر پایه مراقبه است

وقتی به مرز شهوات رسیدی خدا را مدنظر بگیر