این همه لطفی که به خاک قم است / از قدم نور مه هفتم است
خاک قم ای عرش همه خاکیان / مایه خمیر همه افلاکیان
قبله معبود و حریم امان / عُش امامان و امام زمان
خاک شدی در ره دخت علی / خاک شده در تو هزاران ولی
بوسه زدی بر کف پایش به راه / وه که چه لطفی به تو دارد اله
گوهر پاکی بدی ای تابناک / عرش نشین گشته ای خاک پاک
دختر دین، پای به فرق تو زد / فرق به پای تو زدن می سزد
خاک ببین تا به کجا می رسد / خاک ببین چون به سماء می رسد
این همه لطفی که به خاک قم است / از قدم نور مه هفتم است