بسم الله الرحمن الرحیم

کد مطلب:۹۵٫۸۶٫۱۰۸

راه‌های خداشناسی، متفاوت و متنوع است. اصولی هست که اگر آن اصول، مراعات شد، در بعضی از فروع و شقوق می‌‌‌تواند متنوع باشد. یکی از مباحث، بحث اقرب الطرق الی الله است که آیا برای همه افراد، اقرب الطرق یک طریق است یا متعدد و متنوع؟ شاید از مؤثرترین راه‌ها ـ که بعضی‌‌‌ها را به اشتباهاتی انداخته است ـ مخالفت با نفس است. مخالفت با نفس، آن‌قدر وسعت دارد که حتی مرتاض‌های باطل، از این راه به قدرت می‌رسند؛ البته بدون نور، حرکت می‌‌‌کنند. روش‌های آن مرتاض‌ها نیز متعدد است. مخالفت با نفس، آثار وضعی عجیبی دارد؛ ولی باید ببینیم روش اهل بیت علیهم‌السلام چه بوده است؟ آیا اهل بیت علیهم‌السلام دستور داده‌اند که ما هم به سبک این‌ها وارد شویم؟ خیر! چون مرتاضان، آثار وضعی کار را می‌‌‌خواهند، قدرت می‌‌‌خواهند، با موجودات ناری درگیر می‌‌‌شوند و از نور دورند؛ در حالی که اسلام، چیز دیگری است.

این‌همه روایاتی که در فضیلت نماز شب نقل شده،^[۱]به دلیل روشن شدن یک چراغ است؛ یعنی نماز شب، ابزاری در دست شیعه برای حرکت به سمت خدای متعال است. اما عمل آن مرتاض، در مسیر دیگری است؛ او به قدرت، فکر می‌‌‌کند. آن‌چه اهل بیت علیهم‌السلام آورده‌‌‌اند، چیز دیگری است. روش قرآن این است که لحظه به لحظه، یاد خدا را در دل انسان، زنده می‌‌‌کند. زنده‌کردن یاد خدا یعنی حرکت به سمت توحید:

«أَفْضَلُ‌‌‌ الْکَلَامِ قَوْلُ‌‌‌ لَا إِلَهَ‌‌‌ إِلَّا اللَّهُ».[۲]‌‌‌ با فضیلت ترین سخن لا اله الا الله است.

در این سیره برای دورشدن از خطرهای این مسیر و آویزان‌شدن موجودات ناری به روح انسان، آیهالکرسی، چهارقُل و قرائت قرآن سفارش شده است؛ ولی مرتاضین، قواعد دیگری برای حرکت دارند. تمام قواعد آنان منجر می‌‌‌شود به اطلاعاتی از علومی که شیطان دارد؛ لذا مسیرشان به سمت شیطان است.

————————————

[۱]. بحار، ج ۸۴، ص ۱۱۶، باب۶، فضل صلاه اللیل.

[۲]. کمال الدین، ج۲، ص۶۵۶٫