بسمه تعالی

کد مطلب:۱۹۰/ ۸۵/ ۹۶

میزان درک اموات در عالم برزخ نسبت به حضرت بقیه الله علیه‌السلام به همان مقداری است که در دنیا آن حضرت را  درک می‌کنند. اگر آنتن گیرنده قلب انسان در دنیا، مکان حضرت علیه‌السلام را درک کند، به همین نسبت در عالم برزخ بهره می ‏برد. بعضی از مطالبی که گفته می‏ شود به خاطر کم‌اطلاعی در این زمینه است. شخصی که پدرش رباخوار عجیبی بود می‏ گفت: «سر قبر پدرم رفتم و گفتم: بابا! امشب، شب جمعه است. تو که کنار امام حسین علیه‌السلام نشسته‏ ای، این مشکل من را به حضرت بگو». این پسر فکر می‏ کرد که وقتی شخص فوت می‌کند، او را مستقیما در جوار حضرت اباعبدالله علیه‌السلام می‏ برند. بخش زیادی از اموات هنوز بر سر قبر حضرت سید الشهداء علیه‌السلام می‏ روند؛ اما آن قالب روحی حضرت را نمی ‏توانند درک کنند. تمام این قواعد، تحت قاعده آن قسمت دعای سمات هست که می‌فرماید: «فوق احساس الکروبین»؛ یعنی تکلم خدای متعال با حضرت موسی فوق احساس کروبین است.

این‌طور نیست که چون حضرت در عالم ماده و دنیا زندگی می ‏کنند، این شخص در عالم برزخ بتواند مکان حضرت را دقیقا نشان بدهد یا ببیند. خود حضرت وجودشان و حرکاتشان، فوق احساس کروبین است. اینکه امام حسن عسکری علیه‌السلام فرزندشان را به اختفای ظاهری و باطنی سفارش می ‏کردند، به خاطر این بوده است که اگر قضایا ظاهری شد و بین دو نفر ردّ و بدل شد، شیاطین از قضایا اطلاع می‌یابند و آن را دنبال می ‏کنند. حتی نواب اربعه، این مسأله را ملاحظه می‏ کردند؛ چون اگر شیاطین بشنوند، اطلاعات را به شیاطین انسی القا می ‏کنند؛ مثلا بعضی از انسان‏های شرّ را حسّاس می ‏کنند که ببین در این خانه چه خبر است و اسباب زحمت می شوند.