بسمه تعالی

کد مطلب:۲۲۷/ ۸۶/ ۹۶

بخشی از عذاب‌های برزخ، اذیّت‏های جسمی و بخشی اذیّت‏های روحی – روانی است. چه کسی آن موکّلین عذاب را راه داده است؟ خود انسان در دنیا آن‌ها را راه داده‌ است؛ غفلت‏هایی که در دنیا داشته، دست آن‌ها را در برزخ باز کرده است.

کیفیت وسعت عالم معنا نسبت به عالم دنیا، اصلا قابل مقایسه نیست؛ امّا این وسعت و طریق اثبات آن برای نفس چگونه است؟ طریق اثبات آن برای نفس، به ارتقا نیاز دارد؛ مثل علوم ظاهری که اگر علوم دانشگاهی را برای یک کودک کلاس اول مطرح کنی، هر چه تلاش کنی اصلاً منتقل نمی‏ شود که شما چه می‏گویی. مرتبه علوم بالاست، موضوع علوم، لطیف است، مثلاً یکی از موضوعاتش همین است که وسعت و ضیق زمان و مکان در باطن عالم، در برزخ و در قیامت و حشر و نشر چگونه است؟

اگر کسی بخواهد این مطالب را در دنیا بفهمد، باید عقل و دل بیدار و ارتقایافته‌ای داشته باشد. مسائل معنوی، درک و حس می ‏خواهد. کسی که علومی را فرا گرفته، ولی قوای عقلی‏اش کودکانه است، اگر خواستی علومی را که مربوط به برزخیات و حقائق عالم است، به او بگویی، نمی‏ پذیرد و رد می‏ کند.