بسم الله الرحمن الرحیم

کد مطلب:۹۵/۸۷/۱۱۵

انسان باید در دو بُعدِ توحید و ولایت، همسو حرکت کند و نباید از این دو بعد، کم بگذارد. این مشکل در عوام و خواص ما هست که توجّهات ولایی‌مان خوب است؛ امّا توجهات توحیدی‌ و قرآنی‌مان به ترمیم احتیاج دارد. توسلات و عزاداری‌های ما، موجب بی‌نیازی ما از قرآن و توحید نمی‌شود. اگر ما در زمان خود اهل بیت علیهم‌السلام بودیم، ما را به توحید و عبادت و قرآن، سوق می‌دادند.‌

محبت به اهل بیت علیهم‌السلام در روایات، جایگاه والایی دارد؛ امّا نباید جایگاه توحید، خالی باشد. اهل بیت علیهم‌السلام آمده‌اند ما را به توحید راهنمایی کنند. در بین صحابه افرادی بودند مانند سلمان که در توحید و ولایت، به اوج رسیده بودند.[۱] ما در شناخت توحید و ولایت، توان نداریم، مهم این است که در مسیر حرکت به این شناخت، با دو بال موازی حرکت کنیم؛ لذا آخرین سفارش رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به ما، اهل بیت و قرآن بود.[۲]

در دل اولیای خدا حتی قبل از اسلام، یک ارتباطی با خدای متعال بوده است. حضرت عبدالمطلب، حضرت ابوطالب، حضرت فاطمه بنت اسد، حضرت اسماعیل، حضرت ابراهیم علیهم‌السلام  این‌ها وقتی کنار خانه کعبه می‌آمدند و یک «یا اللّه»‌ می‌گفتند، مشکلات برطرف می‌شد. اگر بین دل انسان و خدای متعال، یک ارتباط توحیدی ایجاد شد، ارزشش از همه دنیا و آخرت بیشتر است. از سوی دیگر ارتباط بین انسان و حضرات اهل بیت علیهم‌السلام  عَلَمی برای توحید است؛ یعنی اسم امیرالمؤمنین یا سیدالشهداء علیهما‌السلام را که شنید، باید در دلش حرکتی ایجاد شود؛ چون بدون این چراغ، حرکت به سمت توحید، محال است. همان‌طور که در روایتی از امام صادق علیه‌السلام نقل شده است:

 نَحْنُ وُلَاهُ أَمْرِ اللَّهِ وَ خَزَنَهُ عِلْمِ اللَّهِ وَ عَیْبَهُ وَحْیِ اللَّهِ وَ أَهْلُ دِینِ اللَّهِ وَ عَلَیْنَا نَزَلَ کِتَابُ اللَّهِ وَ بِنَا عُبِدَ اللَّهُ وَ لَوْلَانَا مَا عُرِفَ اللَّهُ وَ نَحْنُ وَرَثَهُ نَبِیِّ اللَّهِ وَ عِتْرَتُهُ؛[۳]

ما فرمانروایان فرمان خدا، گنجینه‌هاى علم خدا، مخزن وحى او و اهل دین خدا هستیم، کتاب خدا بر ما نازل شده است و به واسطه ما خدا پرستش شد. اگر ما نبودیم، خدا شناخته نمی‌شد. و ما وارث پیامبر خدا و عترت او هستیم.

یکی از الطاف خداوند متعال به ما این است که الگوهای ما را از بهترین‌ها، زلال‌ترین‌ها و پاک‌ترین‌ها قرار داده است.

——————————————————————–

[۱]. قَالَ النَّبِیُّ صلی‌الله‌علیه‌وآله‌ سَلْمَانُ‌ مِنَّا أَهْلَ‌ الْبَیْتِ‌ (عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۶۴)؛ وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه‌السلام الْإِیمَانُ‌ عَشْرُ دَرَجَاتٍ فَالْمِقْدَادُ فِی الثَّامِنَهِ وَ أَبُو ذَرٍّ فِی التَّاسِعَهِ وَ سَلْمَانُ‌ فِی الْعَاشِرَهِ (بحار، ج۲۲، ص۳۴۱).

[۲]. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ‌ کِتَابَ‌ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عِتْرَتِی‌ أَهْلَ بَیْتِی (الامالی للصدوق، ص۴۱۵).

[۳] . بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد صلى الله علیهم، ج‌۱، ص ۶۱٫