بسم الله الرحمن الرحیم

کد مطلب:۱۳۷/ ۸۵/ ۹۶

کمال، در هر مرحله‌ای جلوه‌گر خواهد شد؛ به این معنا که در مرتبه جمادیت، اگر جماد، سیر رشدی خود را طی کرد و به مرحله نهایی رسید، ارزشمند می‌شود و مورد توجه قرار می‌گیرد؛ چه سیر کمالش به سمت طلا شدن باشد یا به سمت جواهرات دیگر.

در نبات هم همین‌طور است. اگر نبات سیر کمالی داشت و به کمال رسید، مورد توجه و ارزشمند می‌شود.

در حیوان هم به همین منوال است. یک خط و ربط بین جماد، نبات و حیوان وجود دارد که باعث آثاری فوق‌العاده خواهد شد. آن خط و ربط هم مخفی و به صورت یک علم است.

در انسان هم قضیه همین‌طور است، منتهی با این تفاوت که از هر چهار زاویه در انسان وجود دارد؛ یعنی مرحله جماد، نبات، حیوان و انسان. اگر مرحله‌ای در انسان، فعّال شود او را ممتاز می‌کند حتی اگر روح حیوانی باشد.

بعضی از افراد حرکات‎ جسمانی انجام می‌دهند که باعث نشاط و انرژی می‌شود، مثلا ورزشی یاد می‌گیرد که با یک نظمی در حرکات بدنی، روح حیوانی در این افراد تقویت می‌شود و آن فرد انرژی و نشاط پیدا می‌کند. مردم طالب همین هستند. این‌که خواننده‌ای می‌خواند و فردی طبق یک نظمی دست می‌زند یا حرکات دیگری انجام می‌دهد، بخش حیوانی روح این فرد فعال می‌شود و نشاط پیدا می‌کند و به خاطر همین، این‌گونه مسائل مورد توجه مردم قرار می‌گیرد. امروزه به آن می‌گویند: انسان انرژی می‌گیرد. پس این نشاطی است که از مرکز روح حیوانی به فرد می‌رسد.

ولی اسلام و راه سیر و سلوک، راهی است که بسیار فراتر از این حرف‌هاست؛ منتهی امروزه به دلیل این‌که مردم تشنه آرامش هستند، زمانی که در جمعی وارد می‌شود و می‌بیند مقداری (به قول امروزی‌ها) انرژی گرفت و نشاط به دست آورد، فکر می‌کند تمام مطلب همین است.