بسمه تعالی

کد مطلب: ۹۶/۸۶/۱۴۶

نهایت خیری که در خواب‌های خوب وجود دارد، این است که انسان را به معارف برساند. فایده آن هم به خود انسان می‌رسد، نه به دیگران. انسان به تدریج به این نتیجه می‌ر‏سد که هر یک از خواب‌هایی که می‌بیند، چه معنایی را می‌رساند. این خواب‌ها بشارتی برای انسان می ‏شود و طریق ایمانِ او را محکم می ‏کند، برای خود انسان شیرین خواهد بود و بعضی از مسائل را برای او روشن خواهد کرد؛ ولی بسیاری از افراد هستند که احتیاجی به خواب دیدن ندارند؛ بلکه در بیداری، آن‌چنان قوای عقلی آن‌ها پخته‏ شده است که نمی ‏گذارد قضایا به خواب کشیده شود. شما هیچ وقت خواب نمی ‏بینید که مثلا روز، شب است و شب، روز است یا صدق، بد است و دروغ، خوب است! چرا؟ چون در عالم بیداری، این موارد را باور کرده ‏ای و به یقین رسیده ‏ای؛ اصلاً احتیاج به خواب ندارد. اگر مطالب مهمی که انسان در خواب می‏ بیند، برای او به صورت باور و یقین بود، احتیاجی به مشاهده آن‌ها در خواب نداشت.

یکی از آقایان که زیاد خواب می‌دید، خدمت یکی از بزرگان رسید و گفت:

خواب دیدم خدمت امیرالمؤمنین علیه‌السلام رسیدم و به ایشان گفتم: «آیا حقّ با شما بود یا نه؟» آن بزرگ، بسیار ناراحت شد. ناراحتی او به این دلیل بود که اگر این شخص نسبت به ولایت تردید نداشت، این قضیه به خواب کشیده نمی‏ شد. پس معلوم می‌شود که گاهی کمبودهای انسان را در خواب، نشان می‌دهند.

پس اگر انسان یقین داشته باشد، قضایا در بیداری برای او روشن می‌شود و نیازی به خواب نیست. بله؛ افراد کمی هستند که دارای نفوس لطیف و مستعد هستند و گاهی مطالبی در خواب می‌بینند که جدید است. معلوم است که روح چنین افرادی در خواب به عالَم روحانیت سفر کرده است. آن عالَم، انعکاس قضایای این عالم است که روح بعضی‏ ها آن جا می‌رود و قضایا را می‏ بیند. آن عالَم هم دارای مراتبی است. مثلاً خواب حضرت یوسف علیه‌السلام را اگر یک منجم یا یک معبّر معمولی می‏ خواست تعبیر کند، به حضرت یوسف علیه‌السلام می‏ گفت: طولی نمی‏ کشد که اوضاع کواکب به هم می ‏ریزد و گندم گران‌قیمت می ‏شود؛ ولی خواب آن حضرت که این طور او را به زندگی یک نبی خدا سیر داد، به خاطر عمق و بطن آن خواب بوده است.

ای کاش اگر بنا شد انسان خواب‌هایی هم ببیند، خواب‌هایی باشد که از دل ملکوت برخاسته است بدون هیچ رابطه تخیّلیِ در ذهن. بسیاری از عوالم هست که بعضی از افراد، اخبار آن عوالم را از همین‌جا به دست می‌آورند؛ منتهی نفوس مختلف هستند. بعضی از نفوس، قالب‌بندی این اخبار را در بیداری انجام می‌دهد و بعضی در خواب.

اصلا از همین کانال‌ها می‌شود پی برد که اهل بیت علیهم‌السلام چگونه به همه عوالم سریان دارند و انوار و کیفیت تجلّی آن بزرگواران به چه صورت است. گاهی دریچه این مسائل برای مؤمن باز می‌شود و خداوند مرحله به مرحله حقایق را به او نشان می‌دهد؛ اما این‌ها بعد از این است که انسان اعتقاداتش راسخ شده باشد و توحید و ولایت را باطنا پذیرفته باشد.

در روایتی حضرت موسی بن جعفر علیه‌السلام می‏فرمایند: کسی که حاجتی از خداوند دارد و ما را اراده کرده است و همچنین دوست دارد جایگاه خود را ببیند، سه شب غسل کند و به ما متوسل شود؛ هم ما را می‌بیند، هم مغفرت خداوند متعال شامل حال او می‌شود و هم جایگاه خود را می‌بیند.[۱]

—————————————————————

[۱]. الاختصاص، ص۹۰٫