بسمه تعالی

کد مطلب: ۹۶/۸۶/۱۷۳

شرافت انسان بر حیوانات به دانایى عالم غیب، علوم و معارف اهل بیت علیهم‌السلام است نه دانایى علوم ظاهری مثل فیزیک، شیمى و مطالب دیگر. علوم اهل بیت علیهم‌السلام بسیار عظمت دارد. علوم اهل بیت علیهم‌السلام یعنى علومى که از آن یقین به حق‌تعالی و یقین هستی‌شناسانه تولید مى ‏شود. ما خیلی دور شده ‏ایم که ابعاد و زوایاى علوم اهل بیت علیهم‌السلام را احادیثی در باب طهارت و نجاست و … تصور کرده‌ایم و مى ‏گوییم دنیا الآن دنیاى دیگرى است؛ به کره ماه رفته‌اند و …

ذهن ما به عالم اجسام و علوم مادى مشغول شده که علوم معنوى را على‌رغم آن همه وسعتی که دارد، کوچک مى ‏بینیم و علوم مادی را بزرگ مى ‏بینیم؛ در حالى که اهل بیت علیهم‌السلام براى این نیامده‌اند که یک نفر را به کره ماه بفرستند. بله؛ رفتن به کره ماه خوب است؛ اما خوبى‏ آن، اندازه دارد. همه هستى و ارزش آدمى را این مسأله، تعیین ‏نمى‌کند؛ بلکه ارزش انسان به برداشت انسان، انسانیّت، فضائل، ایمان به غیب، راه‌پیدا کردن به توحید، ورود پیدا کردن به بهشت و رسیدن به جایگاهی است که قرآن کریم می‌فرماید:

فی‏ مَقْعَدِ صِدْقٍ‏ عِنْدَ مَلیکٍ مُقْتَدِر؛[۱]

[متقین] در جایگاه صدق نزد خداوند مالک مقتدر هستند.

در این باره نیز انسان باید هر خدمتى که از دستش برمى ‏آید نسبت به توسعه علوم اهل بیت علیهم‌السلام انجام دهد. اکثر اهل بهشت فقرایى هستند که در دنیا بى‌نام و نشان بوده‌اند[۲]و اکثر اهل جهنم، جبارین و متکبرین هستند.[۳]

یک نفر خدمت رسول خداصلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم آمد و شروع به افتخار کردنکرد ؛ گفت: من پسر فلانى هستم که مثلاً رئیس قبیله فلان جا بود و تا نُه نفر را شمرد. حضرت فرمودند: دهمین آن‌ها تو هستى که همه‏ شما در آتش جهنم هستید.^[۴]

امام صادق علیه‌السلام در مورد تواضع رسول خداصلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم مى‏ فرمایند: زنى خدمت رسول خداصلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم رسید و آن حضرت مشغول خوردن غذا بودند. عرض کرد: یا رسول اللّه!، مثل عبید نشسته‌اید و غذا مى‏ خورید. حضرت فرمودند: «ویحک أیّ عبد أعبد منّی»؛ چه کسى از من شکسته‏ تر و عبدتر است؟ زن گفت: یا رسول اللّه‏ یک لقمه از غذایتان را به من بدهید. حضرت یک لقمه برداشتند و به او دادند. گفت: نه؛ آن لقمه‌ای را مى‏ خواهم که در دهانتان است . حضرت لقمه را از دهان درآوردند و به او دادند. امام صادق علیه‌السلام مى ‏فرمایند: آن زن تا آخر عمرش دچار هیچ بیمارى‌ای‏ نشد.^[۵]

پیغمبر خداصلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و اهل بیت علیهم‌السلام از نظر مادی در زمانى بودند که اگر مى‏ خواستند جایگاه مادیات و رشد و به قول امروزى‏ها تجدّد را در دین تعریف کنند امکان داشته است؛ ولی رسول خداصلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم این‌ها را می‌شکستند. آن وقت هم امکاناتی بود؛ ولی گاهى رسول خداصلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم سوار اُلاغ عریان مى‏ شدند[۶] تا این قواعد را بشکنند و به ما بفهمانند که ما برای این‌گونه مسائل نیامده‌ایم. در تمام عمر باید به سمت عبدبودن برویم. نیامده‏ ایم که همه سعى و اهتمام خودمان را به توسعه مادیات مردم معطوف کنیم و به این امور افتخار کنیم. نه؛ اول راه خدا، صدق،  یقین، اخلاص و … را باید پیمود. بزرگان، هنر بشریت را در تشابهش به مجردات مى‏ دانستند. بشر باید به سمت ملائکه شدن برود؛ زیرا زندگى ابدى در انتظار او است. بنا نیست که انسان‌ها دنیا را براى همیشه بخواهند و بگیرند. یهود این‌گونه بودند که از همان وقت، بهترین امکانات را براى رشد امور مادی می‌خواستند.[۷]

————————————————————————————————–

[۱]. سوره قمر، آیه ۵۵٫

[۲]. اطّلعت فی الجنّه فرأیت أکثر أهلها الفقراء. (نهج الفصاحه، ص۲۱۹)

[۳]. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله و سلم: ‏ أَکْثَرُ أَهْلِ جَهَنَّمَ الْمُتَکَبِّرُونَ. (وسائل الشیعه، ج‏۱۵، ص۳۷۸)

[۴]. اصول الکافی، ج‏۲، ص۳۲۹٫

[۵]. سفینه البحار، ج‏۲، ص۶۹۵٫

[۶]. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله و سلم : خَمْسٌ لَا أَدَعُهُنَّ حَتَّى الْمَمَاتِ الْأَکْلُ عَلَى الْحَضِیضِ مَعَ الْعَبِیدِ وَ رُکُوبِیَ‏ الْحِمَارَ مُؤْکَفاً وَ حَلْبِیَ الْعَنْزَ بِیَدِی وَ لُبْسُ الصُّوفِ وَ التَّسْلِیمُ عَلَى الصِّبْیَانِ لِتَکُونَ سُنَّهً مِنْ بَعْدِی. (أمالی شیخ صدوق، ص۷۲)

[۷]. شاید اشاره به آیه ۶۱  سوره بقره باشد: وَ إِذْ قُلْتُمْ یا مُوسى‏ لَنْ نَصْبِرَ عَلى‏ طَعامٍ واحِدٍ فَادْعُ لَنا رَبَّکَ یُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِها وَ قِثَّائِها وَ فُومِها وَ عَدَسِها وَ بَصَلِها قالَ أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذی هُوَ أَدْنى‏ بِالَّذی هُوَ خَیْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَکُمْ ما سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّهُ وَ الْمَسْکَنَهُ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کانُوا یَکْفُرُونَ بِآیاتِ اللَّهِ وَ یَقْتُلُونَ النَّبِیِّینَ بِغَیْرِ الْحَقِّ ذلِکَ بِما عَصَوْا وَ کانُوا یَعْتَدُون‏.