۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » گفتار های حجت الاسلام ناصری
  • 26 آگوست 2017 - 14:23
  • 538 بازدید
اهمیت و آثار سلوک معنوی
اهمیت و آثار سلوک معنوی

اهمیت و آثار سلوک معنوی

بسمه تعالی کد مطلب:۹۶/۸۷/۱۷۸ هیچ چیزی تأمین‌کننده روح و روان نیست مگر دست‌یابی صحیح به طریق عبودیت و سیر و سلوک. انسان، فراوان برخورد می‌کند با کسانی که مدت طولانی حتی به علوم ظاهری مشغول بوده‌اند؛ ولی شذوذات [افکار خاص انحرافی] بزرگی پیدا می‌کنند که زحمات زیاد آن‌ها را زیر سؤال می‌برد. هیچ چیز مثل […]

بسمه تعالی

کد مطلب:۹۶/۸۷/۱۷۸

هیچ چیزی تأمین‌کننده روح و روان نیست مگر دست‌یابی صحیح به طریق عبودیت و سیر و سلوک. انسان، فراوان برخورد می‌کند با کسانی که مدت طولانی حتی به علوم ظاهری مشغول بوده‌اند؛ ولی شذوذات [افکار خاص انحرافی] بزرگی پیدا می‌کنند که زحمات زیاد آن‌ها را زیر سؤال می‌برد.

هیچ چیز مثل هدف معنوی، سلوک معنوی، اشتغال معنوی و سیر به سمت خودشناسی، تأمین‌کننده نیست و باید در این مسیر قرار گرفت. ابزار هم قرآن و سنن رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و اهل بیت علیهم‌السلام است. باید به این‌ها نزدیک شد؛ آن وقت است که انسان نور پیدا می‌کند و حتی در سنین بالا هم آرامش او محفوظ و اعتقادیاتش ثابت است. همه لطمه‌هایی که ما می‌خوریم و می‌زنیم، القائات شیطان است. وقتی انسان در دوران جوانی سعی کرد راهکارهای مبارزه را بداند یا راه‌های نفوذ شیطان را ببندد، در سنین بالاتر سدّها محکم‌تر می‌شوند و انسان آرامش بیشتری خواهد داشت و همین مسأله باعث دلخوشی و آرامش است. درصد بالایی از طلبه‌ها تحت این عنوان [رسیدن به آرامش معنوی] وارد حوزه می‌شوند؛ ولی بعد به تدریج دور می‌شوند یا مشغول می‌شوند یا از یادشان می‌رود. بسیاری هم هستند که سعی و تلاش می‌کنند؛ ولی دستشان به جایی نمی‌رسد و اشتغالات، آن‌ها را کم‌کم دور می‌کند. اگر برای ما زمینه‌ای پیدا شد، خیلی محکم باید بگیریم و این سرنخ باید به عالم غیب منتهی شود. ما باید در یک فصل با خیالات خودمان بجنگیم و در راستای توجهات الهی قرارشان بدهیم تا در قدم بعدی، دستمان به گونه‌ای به عالم غیب برسد؛ ولو در ابتدائیات مسائل.

وقتی حرکت انسان حقیقی شد، نمونه‌ها را در قرآن و روایات پیدا می‌کند یا در خواب می‌بیند و همواره سرنخی از لطائف قرآنی و روایی پیش می‌آید؛ انسان پیش می‌رود، به نور وصل می‌شود و اهل بیت و اعجاز اهل بیت را در کلمات نورانیشان پیدا می‌کند. این امور، تثبیت‌کننده و آرام‌کننده است؛ ولی طبیعی است که [به سبب تفاوت افراد] ده سال یا بیست سال یا پنجاه سال طول می‌کشد. زمان لازم است تا شخصیت‌سازی شود، مشکلات ساختار شخصیتی انسان کم شود و شاکله معنوی پیدا کند؛ چون این هدف، چیزی نیست که در یک شب اتفاق بیفتد. ذهنیات غیرخدایی انسان باید کم‌رنگ و ذهنیات خدایی پررنگ شود [که این امر، نیازمند زمان است].

[برای رسیدن به این آرامش،] ذکر مناسب در طول راه نیاز است، قواعد دارد؛‌ انسان حالات مختلفی پیدا می‌کند و موانع زیادی دارد [که باید همه این‌ها را شناخت و رد کرد].  

 

 

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*