بسمه تعالی

کد مطلب:۹۶/۸۷/۱۸۲

آثار جلسات انس

سنّت در سلوک بعد از مراقبه‌های شخصی و احیاناً ذکر فردی، بر این بوده که هیچ عملی و برنامه‌ای مثل زیارت دوستان طریق، در حیات دل مؤثر نبوده است که دل را عجیب احیا می‌کند. اگر این جلسات منجر به جلسات ذکر و توسل شود، اثر خیلی بیشتری برای انسان دارد.

روح آدمی کمتر از پرنده‌ها و حیوانات نیست که گاهی با یک خواندن به وجد می‌آیند. اگر اسباب نشاط روح انسان شناسایی شود، [بسیار موثر است].  

جلسات دوستانه، قوّت را بالا می‌برد. اگر واقعاً معنی در آن باشد، برکات زیادی دارد. آیت الله کشمیری رحمهالله‌علیه می‌فرمودند: من هفته‌ای یک بار حداقل باید یک نفری را ببینم که از نفس بیرون آمده باشد و الا خرد و خمیر (اذیّت) می‌شوم.

این یک حقیقتی است. گرچه این برنامه‌ها و حالات، طبقه‌بندی نشده است. خیلی از این افراد و گروه‌هایی که در این زمینه‌ها هستند، فقط زاویه روح حیوانی را تقویت می‌کنند و نشاط و انرژی برای آن‌ها می‌آورد. ولی غالباً اگر ملاقات‌های خوب و جلسات معنوی حاصل شود، چشم دل را باز می‌کند؛ مثلاً کسی که باید ریاضات سختی را انجام دهد تا صور برزخیه برای او مشهود شود و آن صور را با چشم دل بگیرد، با چند ملاقات یک ساعته و مجالس تذکر، این مسیر را طی می‌کند. چنین شخصی اگر خودش بخواهد برود، راه خیلی طولانی است. اگر کسی اهل مراقبه باشد، [با این روش] مراقبه‌اش تقویت می‌شود.