بسمه تعالی

کد مطلب: ۱۹۲/ ۸۵/ ۹۶

اهل قرآن، اگر حقیقتاً اهل قرآن باشند در آسمان مشهورند و ملائکه به آن‌ها توجه دارند. ملائکه نگاه می‌کنند که مثلاً یک ستاره ‏ای به قم اضافه شده است. از همدیگر سؤال می‌کنند که چه شده است؟ بعضی از ملائکه در جواب می‌گویند: «فلانی اهل قرآن شده است».[۱]

استجابت دعاها و خواسته‌های ما بستگی دارد به این‌که در عالم بالا به آن‌ها توجه بشود یا نشود. گاهی در دعاهایی که ما می ‏خوانیم، اصلا کسی صدای ما را نمی ‏شناسد. باید مرد راه بود. استقامت، ثبات، تضرّع و زاری می ‏خواهد تا انسان، مراحل را بگذراند و به حدّ مستقیم برسد تا مورد عنایت حق‌تعالی ‏شود.

هر کاری اسباب و ادوات خاص خود را لازم دارد. اگر انسان بخواهد مورد عنایت حق‌تعالی واقع شود، ابتدا باید در عالم مجردات، جایگاهی پیدا کند؛ گریه‌هایش را ببینند.[۲] گاهی اصلاً گریه‏ هایمان را هم نمی ‏بینند. یا این‌که گریه نداریم یا این‌که گریه ما عمیق نیست و یا گریه ما به خاطر حوائج مادی است. اما وقتی انسان، خالص شد، در عالم معنا مورد توجه قرار می‏ گیرد؛ حتی مورد توجه شیاطین هم واقع می‌شود.

شیاطینی که رفت و آمد دارند، برای هر کسی یک پرونده‏ ای باز می‏ کنند و خوب‌ها را به خوبی می ‏شناسند. گروهی از آن‌ها مأمورند که افراد را از راه، منحرف کنند. عالم مجردات، عالم وسیعی است و موجودات از ابتدا تا انتهایش مراتب مختلفی دارند. ابتدایش موجودات ناری زیادند و به زندگی‏ ها احاطه دارند، رفت و آمد دارند و خیلی از قضایا را اطلاع دارند. مخلوقات، هر چه به سمت سماوات پیش می‏ روند، لطیف‏تر و عالی‌تر می‏ شوند.

——————————————————————–

[۱] . وَ عَنْ لَیْثِ بْنِ سُلَیْمٍ رَفَعَهُ قَالَ قَالَ النَّبِیُّ نَوِّرُوا بُیُوتَکُمْ بِتِلَاوَهِ الْقُرْآنِ وَ لَا تَتَّخِذُوهَا قُبُوراً کَمَا فَعَلَتِ الْیَهُودُ وَ النَّصَارَى صَلَّوْا فِی الْبِیَعِ وَ الْکَنَائِسِ وَ عَطَّلُوا بُیُوتَهُمْ فَإِنَّ الْبَیْتَ إِذَا کَثُرَ فِیهِ تِلَاوَهُ الْقُرْآنِ کَثُرَ خَیْرُهُ وَ أَمْتَعَ أَهْلَهُ وَ أَضَاءَ لِأَهْلِ السَّمَاءِ کَمَا تُضِی‏ءُ نُجُومُ السَّمَاءِ لِأَهْلِ الدُّنْیَا؛ پیغمبر صلی الله علیه و آله فرمود: خانه‏هاى خود را بتلاوت قرآن روشن کنید و آنها را گورستان نکنید چنانچه یهود و نصارى کردند، در کلیساها و عبادتگاههاى خود نماز کنند، ولى خانه‏هاى خویش را معطل گذارده‏اند (و در آنها عبادتى انجام ندهند) زیرا که هر گاه در خانه بسیار تلاوت قرآن شد خیر و برکتش زیاد شود، و اهل آن بوسعت رسند، و آن خانه براى اهل آسمان درخشندگى دارد چنانچه ستارگان آسمان براى اهل زمین میدرخشند. (اصول کافی، ج۲، ص ۶۱۰)

عَنِ الصَّادِقِ ـ علیه‌السلام ـ قَالَ: إِنَّ الْبَیْتَ إِذَا کَانَ فِیهِ الْمُسْلِمُ یَتْلُو الْقُرْآنَ یَتَرَاءَاهُ أَهْلُ السَّمَاءِ کَمَا یَتَرَاءَى أَهْلُ الدُّنْیَا الْکَوْکَبَ الدُّرِّیَّ فِی السَّمَاءِ؛ حضرت صادق علیه‌السّلام فرمود: خانه‏اى که در او شخص مسلمانى قرآن میخواند اهل آسمان آن خانه را بنگرند چنانچه اهل دنیا ستاره درخشان را در آسمان بنگرند. (اصول کافی، ج۲، ص ۶۱۰).

[۲]. مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ تَقَدَّمَ فِی الدُّعَاءِ اسْتُجِیبَ‏ لَهُ إِذَا نَزَلَ بِهِ الْبَلَاءُ وَ قَالَتِ الْمَلَائِکَهُ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ‏ وَ لَمْ یُحْجَبْ عَنِ السَّمَاءِ وَ مَنْ لَمْ یَتَقَدَّمْ فِی الدُّعَاءِ لَمْ یُسْتَجَبْ‏ لَهُ إِذَا نَزَلَ بِهِ الْبَلَاءُ وَ قَالَتِ الْمَلَائِکَهُ إِنَّ ذَا الصَّوْتَ لَا نَعْرِفُهُ‏. (الکافی، ج۲، ص۴۷۲).