بسمه تعالی

کد مطلب:۱۹۶/ ۸۵/ ۹۶

هر کسى براى رسیدن به سعادت، یک موجودى‌ و سرمایه‌ای دارد؛ دو نفر را نمی‌توان پیدا کرد که موجودىِ‏ آن‌دو در داشته‌ها و نداشته‌ها مثل هم باشد. از این مطلب، وسعت وجودى بشر فهمیده می‌شود. آن کسى که زاویه ‏اى از خیر را ندارد، زوایاى دیگری از خیر را دارا است.

یکى از حکیمانه ‏ترین مطالب که برای تحقیق و پژوهش، مناسب است، روایتی است که از پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل شده است:

النَّاسُ مَعَادِنُ کَمَعَادِنِ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّهِ؛[۱]

مردم، معادن هستند مانند معادن طلا و نقره.

مردم در معدن و منبع، متفاوت هستند؛ یعنی هر کسی مزایایى دارد و باید کسى انسان را از مزایایش آگاه کند.

اعمال بعضی از کسانی که در مسیر کربلا براى یاری حضرت سید الشهداء علیه‌السلام  قرار گرفتند، دچار کم و زیادى ‏هایى بوده است؛ اما منبع و معدن آن‌ها عالى بود. ممکن است در یک زمانی روی یکی از آن معدن‌های طلا، خار و خاشاک گرفته باشد؛ اما این‌که خداوند متعال، آن معدن طلایی را در مسیر حضرت سید الشهداء علیه‌السلام قرار ‏داد از این جهت بود که آن معدن، ارزش داشت.

اگر کسى بخواهد نصیبى از دیدار حضرت بقیه الله علیه‌السلام داشته باشد که یک لحظه چشم او جمال حضرت علیه‌السلام را نظر کند، خداوند متعال در طول زندگی از او مراقبت می‌کند؛ مثلا به این صورت که از پدر آن شخص، مواظبت و مراقبت هست تا خود آن شخص که مى‏ خواهد خدمت حضرت علیه‌السلام برسد؛ یعنی معدن و منبع او مراعات مى ‏شود. در اصحاب حضرت سید الشهداء علیه‌السلام نیز قضیه به این شکل بوده است.

——————————————————————

[۱] . بحارالانوار، ج ۵۸، ص ۶۵٫