بسمه تعالی

کد مطلب:۲۰۱/ ۸۷/ ۹۶

آیت الله بهجت رحمه‌الله‌علیه خیلی در قضایای معنوی، موفق بودند. ایشان تا اواخر عمر، هم عبادتشان را داشتند، هم مرجعیت داشتند، هم زندگی‌شان را می‌کردند و هم راه‌شان را می‌رفتند. انسان باید بسیار قاعده‌مند باشد تا بتواند این‌گونه راه برود.

انسان نباید زیاد صحبت کند و مسیرش را نباید زیاد توضیح دهد. یکی از رفقا می‌گفت: این قضیه [سیر معنوی و سلوک] توجیه شده نیست. عرض کردم که: این مسیر، طبقه‌بندی است. درست است خداوند یک عنایاتی کرده و شما تا یک محدوده‌ای روشن و توجیه شده‌اید؛ ولی از این پله تا بالاتر خیلی پله هست که هر چه در این راه نشانت دهند، گر متوقف نشوی و نخواهی شلوغ کنی و مطرح کنی، پله‌های بالاتر را هم نشانت می‌دهند. انسان بالاتر است دائماً بالاتر است.

زیاد صحبت کردن، انسان را مشغول می‌کند و نمی‌گذارد به مراتب عالی‌تر بپردازد؛ چون همه چیز به زبان نیست. وقتی یک نفر در جمعی حرف می‌زند، در پشت این زبان، چیزهایی مصرف می‌شود. این چیزها وقتی در پایه‌ اول مصرف شد، دیگر جا ندارد که این‌ها پایه‌ دوم را تامین کند؛ اما اگر سربسته ماند، سرمایه‌ای می‌شود که برای گرفتن مرتبه‌‌های بعدی هم آماده است.

خداوند به حضرت مریم سلام‌الله‌علیها می‌فرماید:‌

فَکُلی‏ وَ اشْرَبی‏ وَ قَرِّی عَیْناً فَإِمَّا تَرَیِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولی‏ إِنِّی نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ أُکَلِّمَ الْیَوْمَ إِنْسِیًّا؛[۱]

پس [از آن خرما] بخور و [از آن نهر] بیاشام و خاطرت را شاد و خوش دار، و اگر از مردم کسى را دیدى [که درباره نوزادت پرسید] بگو: من براى [خداى‏] رحمان روزه [سکوت‏] نذر کرده‏ام؛ پس هرگز امروز با هیچ انسانى سخن نخواهم گفت.

 قنداقه عیسی بر دستش بود و اسم خدا در مشت او بود؛ و خداوند به او می‌گوید: بخور و بیاشام و چشمت روشن باد؛ اما اگر کسی را دیدی، بگو: من تعهدی کرده‌ام که با احدی حرف نزنم. چرا؟ چون این حرف زدن، یک نوع ضمانت می‌آورد، و نگهداری این حال بسیار حساس است.

حرف که زده می‌شود، اتفاقات دیگری می‌افتد و باعث زحمت می‌شود؛ مردمی هم که نشسته‌اند و گوش می‌دهند، فقط گوش‌هایشان نیست، بلکه نفوس آنها پشت آن است.

البته سکوتی خوب است که به یاد خدا بگذرد؛ خداوند خودش جبران می‌کند. خیلی‌ها بوده‌اند که سی سال، چهل سال، سکوت کردند و حالا به دلیل همان سکوت، شنونده پیدا می‌کنند؛ فارغ از این‌که حرفهایشان چقدر مهم باشد. کلا سکوت، چیز ارزشمندی است.

——————————————————–

[۱]. سوره مریم، آیه ۲۶٫