بسمه تعالی

کد مطلب:۲۲۵/ ۸۶/ ۹۶

چهارده معصوم علیهم‌السلام در باطن عالم جایگاهی حقیقی دارند که با نظام عالم، دفتر مقدّرات، ایمان و شناخت اصل حکمت، گره خورده است. باید ارتباط اهل بیت علیهم السلام با ملکوت عالم را درک کرد.

در خطبه البیان که به امیرالمؤمنین علیه‌السلام منسوب است، حضرت می ‏فرمایند:

صَارَ مُحَمَّدٌ صَاحِبَ‏ الْجَنَّهِ وَ صِرْتُ‏ أَنَا صَاحِبَ‏ النَّار؛[۱]

محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله صاحب بهشت است و من صاحب جهنم.

در روایت دیگری نقل شده است که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم خطاب به امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرمایند:

یَا عَلِیُّ أَنْتَ قَسِیمُ النَّارِ تَقُولُ هَذَا لِی‏ وَ هَذَا لَکِ؛[۲]

یعنی آن حضرت، سر پل صراط به آتش خطاب می‌کنند که این برای من، آن برای تو.

بزرگان، با اسامی آن بزرگواران تقرّب می‏جسته ‏اند.[۳] تکرار لفظیِ اسامی معصومین علیهم‌السلام طبق حساب و کتاب است و مربوط است با کلماتی که خداوند متعال از بهشت برای جبرئیل فرستاد که بر حضرت آدم بخواند[۴]. اما شناختن این جایگاه، حد بسیار بالایی از طهارت را لازم دارد.

متأسفانه در هزار سال گذشته، برخی نویسندگان درباره فضائل اهل بیت علیهم‌السلام از ترس غلوّ، در یک محدوده و چارچوبی ‏رفته ‏اند که مطلوب نیست؛ در حالی‌که باید این مطالب در کتاب‌ها به خوبی بیان شود.

نقل شده است امیرالمؤمنین علیه‌السلام در مسجد کوفه روی منبر مشغول صحبت بودند که یک نفر از داخل جمعیت گفت: یا علی! جبرائیل الآن کجاست؟ حضرت یک نگاه به بالا کردند، یک نگاه به سمت راست، یک نگاه به سمت چپ و فرمودند: «أَنْتَ‏ جَبْرَائِیلُ‏»؛ تو جبرئیل هستی. ناگهان آن شخص به صورت پرنده‏ ای شد و از مسجد بیرون رفت. حاضرین در مسجد صدا بلند کردند و گفتند: شهادت می‌دهیم که تو خلیفه رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم هستی.[۵]

اهل بیت علیهم‌السلام چه مظلومیتی در این زمینه داشته ‏اند که این همه مطالب را باید مکتوم نگه می‌داشته‌اند.

اگر کسی یک دور روایات اهل بیت علیهم‌السلام را مطالعه کند، خیلی بهره می‏ برد و برکت زیادی در این کار هست. جملات و کلماتشان پر از حیات است، روح دارد و انسان را به ابعاد و زوایای گسترده حکمت، آشنا می ‏کند. حضرات معصومین علیهم‌السلام بر ریز و درشت و ظاهر و باطن قضایا، احاطه داشته‌اند؛ لذا افرادی که راسخ در علم می ‏شوند[۶] – مثلاً از علمای بزرگ حوزه که آرام آرام با علوم حقیقی آشنا شدند – بسیار از این زاویه (کلام اهل بیت علیهم‌السلام) بهره می ‏برند تا مستقر شوند و آرام بگیرند.

——————————————————————————————————————————-

[۱]. المناقب (للعلوی) / الکتاب العتیق، ص۷۱؛ الزام الناصب، ج۱، ص ۳۸٫

[۲]. تفسیر القمی، ج‏۲، ص۳۸۹.

[۳]. … قَالَ لِی عَلِیٌّ یَا کُمَیْلَ بْنَ زِیَادٍ فَسَمِّ کُلَّ یَوْمٍ بِاسْمِ اللَّهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ وَ تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ اذْکُرْنَا وَ سَمِّ بِأَسْمَائِنَا وَ صَلِّ عَلَیْنَا وَ اسْتَعِذْ بِاللَّهِ رَبِّنَا وَ ادْرَأْ عَنْ نَفْسِکَ وَ مَا تَحُوطُهُ عِنَایَتُکَ تُکْفَ شَرَّ ذَلِکَ الْیَوْم ‏… (بشاره المصطفی، ص ۲۴)

[۴]. ر.ک: البرهان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص ۱۹۲٫

[۵]. ر. ک بحار الأنوار، ج‏۳۹، ص۱۰۸.

[۶]. اشاره به آیه ۷، سوره آل‌عمران: «وَ مَا یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ إِلَّا اللَّهُ  وَ الرَّاسِخُونَ فىِ الْعِلْمِ یَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِ کلٌ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا».