کد مطلب  :  ۹۴/۸۵/۱۲

خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید:

سَیَقُولُونَ ثَلاثَهٌ رابِعُهُمْ کَلْبُهُمْ وَ یَقُولُونَ خَمْسَهٌ سادِسُهُمْ کَلْبُهُمْ رَجْماً بِالْغَیْبِ وَ یَقُولُونَ سَبْعَهٌ وَ ثامِنُهُمْ کَلْبُهُمْ قُلْ رَبِّی أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ ما یَعْلَمُهُمْ إِلاَّ قَلیلٌ فَلا تُمارِ فیهِمْ إِلاَّ مِراءً ظاهِراً وَ لا تَسْتَفْتِ فیهِمْ مِنْهُمْ أَحَدا؛

عده‏ اى مى‏ گویند: سه نفر بودند که چهارمین آن‌ها سگشان بود. گروهى مى‏ گویند: پنج نفر بودند که ششمین آن‌ها سگشان بود. همه این‌ها ندیده و نسنجیده است و گروهى مى ‏گویند: هفت نفر بودند و هشتمین آن‌ها سگشان بود. بگو: پروردگار من به عده آنها واقف‏ تر است و جز معدودى عده آن‎ها را نمی دانند. بنا بر این چندان درباره آن‌ها مجادله نکن و از هیچ کس درباره آن‌ها مپرس.

نکته مهمی که در این آیه وجود دارد، این است که خداوند متعال در این آیه، افراد کم‌عقل را که حرف‏هاى متشتّت می ‏زنند مذمت مى ‏کند. کلمه «کلب» در این آیه سه بار تکرار شده است‌ تا این نکته را برساند که مردم به جای پرداختن به نکات تربیتی اصحاب کهف، به سراغ سگ آن‌ها می‌روند. عموم مردم این گونه‌ هستند که در قضایا به بطن کار نمی ‏پردازند. اصحاب کهف، مسائل توحیدى مهمّی داشته ‏اند که مردم به جای تحلیل این مسائل، مشغول به سگ آن‌ها شده‌اند و به جای پرداختن به نکات تربیتی وآموزنده حکمت‌ها و داستان‌های قرآنی، به مطالب حاشیه‌ای و کم‌اهمیت می‌پردازند.

——————————-
۱) سوره کهف، آیه ۲۲