کد مطلب  :  ۳۹/ ۸۵/ ۹۵

اتفاقات عجیبی برای حضرت موسی علیه‌السلام پیش آمد. اگر تأیید الهی در کارهای آن حضرت و ارتباط مستقیم آن حضرت با خداوند نبود، تردید، او را از بین می‌برد. حضرت موسی علیه‌السلام در دامن فرعون بزرگ شده است؛ همان‌طور که فرعون هم به آن حضرت گفت: «تو در خانه ما بزرگ شدی».[۱] بیرون آمدن از این تردیدها، برای مؤمنی مثل حضرت موسی علیه‌السلام – که در وفاداری و قدر شناسی، ملتزم است – بسیار سخت است؛ مگر این که فضل و احسان الهی، شامل حال انسان شود.

در ادامه حضرت موسی علیه‌السلام مُشتی به یکی از قبطیان زد که باعث کشته شدن او شد؛ لذا با خود می‌گوید: «وای! من قتل نفس انجام دادم! آیا او مستحق مرگ بود؟» اما خداوند دستی بر سر حضرت موسی علیه‌السلام کشیده و می‌فرماید: «یک نفر را کشتی؛ ولی ما بخشیدیم».[۲] کسی که حاضر نیست یک مورچه را از بین ببرد، یک نفر را کشته است. معلوم است که اگر تائید خداوند نبود، همین جریان، او را از بین می‌برد.

هر انسانی در خروج از تردیدها و مشکلات، پشتوانه و اعتمادی می‌خواهد که بداند راه را درست رفته است؛ وگرنه بسیار اذیّت می‌شود. برای حضرت موسی علیه‌السلام مواردی سخت و دشوار پیش آمد که از آن‌ موارد به راحتی خارج شد. همین جریان فرعون را دقت کنید. فرعون به تدریج یکی از ائمه کفر قرار گرفت. خداوند به حضرت موسی و هارون فرمود:

فَقُولا لَهُ قَوْلاً لَیِّناً لَعَلَّهُ یَتَذَکَّرُ أَوْ یَخْشى؛^[۳]

با او به نرمى سخن گویید؛ شاید پند گیرد، یا بترسد.

پس این احتمال وجود دارد که فرعون بترسد و مرد خدا شود. فرعون، قبل از حضرت موسی هر کاری که انجام می‌داد، جزایش را نمی‌دید؛ چون دستی از خدا نبود که فرعون را جزا بدهد. حضرت موسی که آمد، دست خدا شد و ضربه زدن به فرعون را شروع کرد. این همان است که می‌گویند بعضی‌ افراد شرور از وجود اولیای خدا ضرر می‌کنند. فرعون هم از وجود حضرت موسی ضرر کرد؛ در صورتی که می‌توانست از وجود آن حضرت بسیار نفع ببرد. هر قدر فرعون، راه خود را پیش رفت، شقی‌تر شد و درصدد از بین بردن حضرت موسی، هارون و بنی اسرائیل برآمد؛ ولی خداوند نمی‌خواست این اتفاق بیفتد.

[۱] . سوره شعراء، آیه ۱۸٫

[۲] . سوره طه، آیه۴۰٫

[۳]. سوره طه، آیه ۴۴٫