کد مطلب  : ۴۴/ ۸۵/ ۹۵

اگر قضایای حساب‌نشده‌ای را مرتب به نام امام زمان علیه‌السلام ترویج کنند، اصل قضیه مهدویت دچار مشکل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. در این زمان، قواعد به هم خورده است. بعضی از تشرفاتی که ارائه شده، یا اصلا تشرف نبوده و یا اینکه آن فرد، خود حضرت علیه‌السلام نبوده است؛ ولی از آن طرف هم صالحانی بودند که محضر حضرت را درک کردند و بهره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها بردند. اگر انسان یک نمونه از افراد تشرف‌یافته را ببیند، اصلاً [این توفیق،] از شکل و شمایل و عملکرد او پیدا است؛ آن قدر توجه از سراسر وجودش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ریزد؛ آن قدر محبت و ادب نسبت به حضرت بقیه اللّه علیه‌السلام  دارد که معلوم است محضر آن حضرت را درک کرده است. این شخص، بسیار متفاوت است با یک فردی که قضیه تشرّف را بازاری کرده یا آن را از بین برده باشد.

تشرف خدمت امام زمان علیه‌السلام قضیه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای است که اگر این طرف و آن طرف نقل شد، آثارش از بین خواهد رفت. زیارت حضرت بقیه اللّه ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌علیه‌السلام یک چنین حالی دارد. شاید شنیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اید مثلاً بعضی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گویند: «من آیه آخر سوره کهف را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواندم و شب‌ها برای تهجد بیدار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شدم. بعد از اینکه این قضیه را برای دیگران نقل کردم، این آیه را می‌خوانم؛ ولی اثر نمی‌کند». این قضایا تا این حدّ، لطیف است که نقل کردن آن‌ها اثرشان را از بین می‌‎برد.

اگر کسی با یک آیه قرآن، ارتباطی پیدا کرد، وقتی آن ارتباط را برای دیگران نقل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند، اثرش را از دست می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد. حضرت بقیه اللّه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ روحی‌له‌الفداء که همه قرآن است؛ طبیعی است که نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان قضیه تشرف خدمت آن حضرت را برای همه نقل کرد. ما بعضی بزرگان را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دیدیم که یک کلمه در این زمینه سخن نمی‌گفتند. مرحوم آیه الله کشمیری قدس‌سره هم همین‌گونه بودند و می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فرمودند: «تشرف خدمت امام زمان علیه‌السلام سرّ خدا است».