کد مطلب  : ۵۲/ ۸۵/ ۹۵

انسان در ماه محرم نباید از افرادی باشد که قرآن کریم درباره آن‌ها می‌فرماید:

وَ ما یَتَضَرَّعُونَ؛[۱]

ناله و زاری نمی‌کنند.

خداوند متعال به خاطر غفلت و سیاهى دل، تضرّع و گریه را از انسان مى‌‌‌‌‌‌‌گیرد. اینکه اشک انسان جاری نمی‌شود، به خاطر این است که دل‌شکسته نمی‌شود. سزاوار است انسان در ماه محرم، موضوع عاشورا را از جهات مختلف، بیشتر مورد توجه قرار دهد تا حالت تضرّع و گریه را به دست آورد. زمانی که این حالت تضرع را به دست آورد، باید دائم در طول سال، ارتباط خود را با عاشورا حفظ کند، تا این حالت برای او ماندگار شود.

گریه برای مصیبت حضرت سید الشهداء علیه‌السلام راه رسیدن به حضرت بقیه الله علیه‌السلام است. این گریه، وجود انسان را طلایی می‌کند و او را آماده درک حضور آن حضرت می‌کند.  

اگر چه در تعداد اصحاب حضرت سید الشهداء علیه‌السلام اختلاف است؛ ولی حدّ مشترک در تمام اصحاب حضرت سید الشهدا علیه‌السلام طلایی‌بودن جنس آن‌ها است که توانستند در جوار حضرت سید الشهداء علیه‌السلام شهید شوند. آن اصحاب، بسیار ارزشمند بودند.

[۱] . سوره مومنون، ۷۶٫