کد مطلب  : ۵۵/ ۸۵/ ۹۵

در روایات، بسیار به محبّت امیرالمؤمنین علیه‌السلام سفارش شده است؛ اما نه در روایاتى که نهى از غلوّ مى‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند یا روایاتی که حضرات علیهم‌السلام به خاطر اینکه مردم حدّ و حدودها را خلط نکنند، اظهار شکستگی و تواضع می‌کردند؛ بلکه در روایاتى که درباره فضائل و مقامات و مراتب عالیه معصومین علیهم‌السلام است. با مطالعه کتب، مى‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان اعتقاد به معصومین پیدا کرد؛ اما برای اعتقاد عملى و درک خوب قضیه، اعتقاد به تنهایی کارایی ندارد؛ بلکه شرح صدر، طهارت، تقوا و التزام، لازم است.

انسان‌هایی که روز قیامت وارد بهشت مى‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند، کسانى‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ هستند که پیوندى با امیرالمؤمنین علیه‌السلام دارند. کسانی که در مراتب بسیار بالا هستند، در مقابل امیرالمؤمنین علیه‌السلام شکسته‌تر هستند. انسان برای این که این شکستگى را به اوج برساند، چه کاری باید انجام دهد؟

 خود اهل بیت علیهم‌السلام باید کمک کنند تا انسان بتواند شکسته شود و به درک برسد. انسان باید در مقابل امیرالمؤمنین علیه‌السلام شکسته و عبد شود. این شکستگی و بندگی در مقابل حضرت علیه‌السلام منافاتى با توحید خداوند ندارد.

در روایتی نقل شده است: سر یک نفر شکسته بود، به عنوان شکایت نزد خلیفه دوم رفت. خلیفه دوم از امیرالمؤمنین علیه‌السلام قضیه را جویا شد. حضرت فرمودند:

رَأَیْتُهُ یَنْظُرُ فِی حَرَمِ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ اللَّهِ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ إِلَى حَرِیمِ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ اللَّهِ؛

او را در حرم خداوند متعال دیدم که به ناموس مردم، نگاه می‌کند.

در نقل دیگری آمده است که حضرت فرمودند:

مَرَرْتُ بِهَذَا وَ هُوَ یُقَاوِمُ امْرَأَهً فَسَمِعْتُ مَا کَرِهْت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌؛[۱]

عبور می کردم؛ دیدم این جوان، متعرّض زنی شده است و من چیزی از او شنیدم که مرا ناراحت کرد.

خلیفه دوم به آن شخص گفت:

اذْهَبْ وَقَعَتْ عَلَیْکَ عَیْنٌ مِنْ عُیُونِ اللَّهِ وَ حِجَابٌ مِنْ حُجُبِ اللَّهِ تِلْکَ یَدُ اللَّهِ الْیُمْنَى یَضَعُهَا حَیْثُ یَشَاءُ؛[۲]

برو ای جوان! چشم خداوند در هنگام معصیت، تو را دید؛ او (امیرالمؤمنین علیه‌السلام) دست راست خداوند است که هر جایی اراده کند آن را قرار می‌دهد.

گاهی حرف‌های عجیبی از خلفا نقل شده است؛ مانند همین مورد که خلیفه دوم، حضرت علیه‌السلام را «عین الله» و «یدالله» می‌داند.

برای رسیدن به کمال، فقط یک مسیر وجود دارد و آن هم عبودیت خداوند متعال و درک مقامات اهل بیت علیهم‌السلام است که باعث عاقبت به خیر شدن انسان می‌شود. آنچه در روز قیامت برای انسان باقی می‌ماند، فقط محبّت اهل بیت علیهم‌السلام و پذیرش ولایت و پذیرش الگوهایى است که تا قیامت و بهشت، باقی هستند؛ این الگوها، امیرالمؤمنین و بقیه اهل بیت علیهم‌السلام هستند. 

[۱] . بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۸۸٫

[۲] . بحارالانوار، ج۳۹، ص ۸۸٫