کد مطلب  : ۵۷/ ۸۵/ ۹۵

راوی می گوید: به دیدار اویس قرنى رفتم. نماز صبح را  که خواند، مشغول تعقیبات نماز شد و تا اذان ظهر مشغول عبادت بود. بعد از نماز ظهر، تعقیبات ظهر را انجام داد و همین‌طور نماز عصر را که خواند مشغول به عبادت شد تا شب که نماز مغرب و عشا را خواند و تا نماز صبح روز بعد مشغول بود. بعد مقداری خواب بر او غلبه کرد؛ دعا کرد و گفت:

اللهم إنى أعوذ بک من عین نوّامه، و من بطن لا تشبع؛[۱]

خدایا! به تو پناه می‌برم از چشم پرخواب و از شکم سیری‌ناپذیر.

راوی می‌گوید: «وقتی این دعا را از او شنیدم، گفتم همین برای من کافی است و به خانه خود برگشتم».

اویس، بیست و چهار ساعت زحمت کشیده است؛ خواب که بر او غلبه می‌کند، می‌گوید: «اللهم انى اعوذ بک من عین نوّامه». اصحاب اهل بیت علیهم‌السلام و علمای صالح چنین سیره‌ای داشته‌اند.

خانواده مرحوم کمپانى مى‌‌‌‌‌‌‌‌گوید: «ایشان شب‌‌‌‌‌‌‌‌ها تا صبح در سجده بود؛ لذا برای حفظ از سرما پارچه‌ای بر او می‌انداختیم».

در مورد اهل بیت علیهم‌السلام هم چنین سیره‌ای وجود داشته است. در روایت آمده است که امیرالمؤمنین علیه‌السلام هر شب، هزار رکعت نماز مى‌‌‌‌‌‌‌‌خواندند.[۲]

[۱] . قال الربیع: أتیت أویسا فوجدته جالسا قد صلى الفجر، ثم جلس فجلست، فقلت لا أشغله عن التسبیح، فمکث مکانه حتى صلى الظهر، ثم قام إلى الصلاه حتى صلى العصر، ثم جلس موضعه حتى صلى المغرب، ثم ثبت مکانه حتى صلى العشاء، ثم ثبت مکانه حتى صلى الصبح، ثم جلس فغلبته عیناه فقال: اللهم إنى أعوذ بک من عین نوّامه، و من بطن لا تشبع. فقلت حسبی هذا منه، ثم رجعت‌‌‌‌‌‌‌‌. (احیاء علوم الدین، ج۱۵، ص۳۵).

[۲] . کافی، جلد۷، صفحه۶۱۴٫