کد مطلب :  ۶۷/ ۸۵/ ۹۵

صدای موسیقی در خانه، باعث جلب شیاطین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. آمدن شیاطین، آثار بدی را به دنبال دارد. آن‌ها بر اهل خانه تأثیر منفی می‌گذارند. آن‌قدر انسان باید دعا، صدقه و امثال آن را انجام دهد تا اینکه خانه به وضع عادی خود برگردد. امیرالمؤمنین علیه‌السلام در نهج البلاغه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فرمایند:

بعضی از این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ شیاطین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آیند و مثل پرنده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای که در مکانی لانه می‌کند، در منزل و دل انسان لانه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند.[۱]

شیاطین برای فرزند انسان و حتی فرزندان بعدی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ انسان اثر بد می‌گذارند؛ اما اعمال عبادی، مانند نماز شب، تعقیبات نماز صبح، خواندن ادعیه، کثرت قرائت قرآن با صدای بلند در خانه، بلند اذان گفتن، صدقه و قربانی کردن در خانه برای سلامتی امام زمان علیه‌السلام فریاد شیاطین را درمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آورد و آن‌ها را بیچاره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. حتی این اعمال، بعضی از شیاطین را از بین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برد.

ما این مطالب را نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فهمیم؛ لذا زندگی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ما یک زندگی کاملاً مادی شده و نگرش ما به قضایا، نگرش مادی است. در نتیجه، زیاد لطمه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خوریم و – نستجیر باللّه- مشکلاتی پیش می‌آید. بشر باید خودش را به خدا بسپارد. یکی از تعقیبات نماز صبح، دعای حفظ است که یکی از دعاهای بسیار زیبا است و برای دفع شیاطین مؤثر است:

أَصْبَحْتُ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ اللَّهُمَّ مُعْتَصِماً بِذِمَامِکَ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ الْمَنِیعِ الَّذِی لَا یُطَاوَلُ وَ لَا یُحَاوَلُ مِنْ شَرِّ کُلِ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ غَاشِمٍ وَ طَارِقٍ مِنْ سَائِرِ مَن خَلَقْتَ وَ مَا خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِکَ الصَّامِتِ وَ النَّاطِقِ فِی جُنَّهٍ مِنْ کُلِّ مَخُوفٍ بِلِبَاسٍ سَابِغَهٍ وَلَاءِ أَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکَ مُحْتَجِباً مِنْ کُلِّ قَاصِدٍ لِی إِلَى أَذِیَّهٍ بِجِدَارٍ حَصِینٍ الْإِخْلَاصِ فِی الِاعْتِرَافِ بِحَقِّهِمْ وَ التَّمَسُّکِ بِحَبْلِهِمْ مُوقِناً أَنَّ الْحَقَّ لَهُمْ وَ مَعَهُمْ وَ فِیهِمْ وَ بِهِمْ أُوَالِی مَنْ وَالَوْا وَ أُجَانِبُ مَنْ جَانَبُوا فَأَعِذْنِی اللَّهُمَّ بِهِمْ مِنْ شَرِّ کُلِّ مَا أَتَّقِیهِ یَا عَظِیمُ حَجَزْتُ الْأَعَادِیَ عَنِّی بِبَدِیعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّا جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.[۲]

اما عبارت «فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ» در این دعا چه معنایی دارد؟ یک چیزی که در شیاطین و تمام اجنّه خیلی رسوخ دارد، بینش و عدم بینش آن‌ها است. آن‌ها خیلی موارد را اصلاً نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بینند. آیات و ادعیه، به این قضیه توجه دارند؛ به خاطر همین در آخر دعای مذکور، اشاره به آیه قرآن شده است:

و جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ؛[۳]

ما از پیش رو و پشت سر آنها سدى کشیده و ایشان را با آن پوشانده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم پس دیگر جایى را نمى‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بینند.

این پنهان‌شدن عمل از دید شیاطین، یک حقیقت است. شیطان می‌دانست که نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند مخلَصین را ببیند؛ به همین دلیل، خودش آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را – با اینکه اصلاً بنی‌آدم هنوز به دنیا نیامده بودند – استثنا کرد و گفت:

فَبِعِزَّتِکَ لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ إِلَّا عِبَادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِین؛[۴]

پس به عزتت سوگند! همه و همه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شان را گمراه خواهم کرد؛ مگر بندگان مخلَصت از ایشان را.

[۱] . «جعلوا الشّیطان لأمرهم مالکا و جعلهم له أشراکا ففرّخ فى صدورهم و دبّ و درج فى حجورهم فنظر بأعینهم و نطق بألسنتهم و رکب بهم الزّلل و زیّن لهم الخطل فعل من شرکه الشّیطان فى سلطانه و نطق بالباطل على لسانه»؛ «دشمنان ما شیطان را مالک امر خود گرفتند و شیطان هم از آنها براى خود دامها قرار داد، در کنار آنها و سینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاى آنان رفت و جاى گزید و جوجه بر آورد؛ به چشمهاى آنها دید و به زبانهاى آنها سخن گفت. آنها را بر لغزشها سوار کرد و خطاها را برایشان بیاراست. شیطان بر آنها سلطنت پیدا کرد و هر یک از آنها را به دام خود در کشید و آنها هم بر زبان شیطان به باطل و نادرست سخن گفتند». (نهج البلاغه، خطبه ۷).

[۲] . مفاتیح الجنان، تعقیبات نماز صبح.

[۳] . سوره یس، آیه ۹٫

[۴] . سوره ص، آیه ۸۳ ـ ۸۲٫