شعر چراغ هدایت

****
تا گریه بر حسین تمنای خلقت است
بین من و تمام ملائک رقابت است
نزدیک می کند دل ما را به هم حسین
این اشک روضه نیست، که عقد اخوت است
مقبول اگر شده‌ست نمازی که خوانده‌ایم
مُهر قبولیش به خدا مُهر تربت است
ما از غدیر سینه زن کربلا شدیم
این دست های رو به خدا دست بیعت است
پیدا شدیم هرچه در این راه، گم شدیم
یعنی فقط حسین چراغ هدایت است
از دخل آبروی حسین است خرج ما
نوکر برای صاحبش اسباب زحمت است
قرا?ن و منبر و دوسه خط روضه? عطش
ساعات خوب هفته همین چند ساعت است
حالا که بغض، بسته به من راه حرف را
مقتل بخوان که موقع ذکر مصیبت است
افتاده بود روی زمین زیر دست و پا
شعرم تمام می‌شود اینجا. روایت است
که چون تنگ شد بر او میدان
فتاد از حرکت و ذوالجناح از جولان
نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت
نه سیدالشهدا بر جدال طاقت داشت
هوا ز باد مخالف چو قیرگون گردید
عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید
بلند مرتبه شاهی زصدر زین افتاد
اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد
سعید پاشازاده
————————————-
شعر خدا را شکر

*******
هست در چشمِ عاشقان تا اشک
روضه آغـاز می‌شود بـا اشک
دست انـداخت و به نام عـلی
آمـد از پشتِ پـلک بـالا اشک
نـام اربـاب آمده کـه گذاشت
بعدِ یـک سـال پـا به دنیا اشک
نـام اربـاب آمـد و نـشنـاخت
بـاز در چشمِ مـن سـرا پـا اشک
پـس بـه نـامِ حسین مـی‌ارزد
دو سـه تـا قطره‌اش به دریا اشک
بـه امـیـدِ شـفـاعتـت هـم نـه!
از شـمـا ذکـرِ روضـه، از مـا اشک
جــمـع گـردیـده آتــشِ دوزخ
تـا شد از جـمـع چشـم، منـها اشک
تا کـه از گـونـه خـورد روی زمیـن
گـشـت در روضـه اربـاً اربـاً اشـک
پـس بـه نـام لبـانِ خـشـک عـمـو
بـنـویـسـد مـشـک، بـابـا، اشـک
کــاروانــی رسـیـده اسـت از راه
کـه گـرفتـه است چـشمِ مـا را اشک
اشــک ریــزِ تـوام خـدا را شـکـر
مـن مـریـضِ تـوام خــدا را شـکـر
مهدی رحیمی