کد مطلب  :  ۷۲/ ۸۵/ ۹۵

از جمله اموری که در عالم معنا جریان دارد، عصمتی است که خداوند متعال به مؤمنین عنایت می‌‌‌کند. گناه در مسیر انسان قرار می‌گیرد؛ ولی خداوند حفظ می‌کند. حفظ خداوند، در برزخ عالم، جایگاه مهمّی دارد و با این آیه مربوط است:

وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَکى‌‌‌ مِنْکُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدا؛[۱]

اگر فضل و رحمت خدا شامل شما نبود، احدى از شما [از گناه و زشتى] پاک و پاکیزه نمی‌شد.

از فضل و رحمت الهی، آن است که مؤمن را از وقوع در معاصی و پیشامدهای ناگوار، حفظ می‌کند. اگر خداوند، این بصیرت را به انسان بدهد، می‌‌‌بیند که این شخص چقدر محفوظ است و آن شخص چقدر محفوظ است.

ائمه علیهم‌السلام که تسلیم تقدیرات الهی بوده‌‌‌اند همه امور برای آن‌ها روشن بوده است. آن‌ها می‌‌‌بینند که بعضی از معاصی، عصمت‌ها را از بین می‌برد. پناه به خدا! حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در دعای کمیل می‌فرمایند:

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَهْتِکُ‌‌‌ الْعِصَمَ‌‌‌ … اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُغَیِّرُ النِّعَمَ؛^[۲]

خدایا! براى من آن گناهانى را که پرده عصمتم را می‌درد، بیامرز… خدایا! برایم آن گناهانى را که باعث تغییر نعمت‌ها می‌شوند، بیامرز.

در اولاد ائمه علیهم‌السلام  همه نوع انسانی بوده است و ائمه علیهم‌السلام همه را تحمّل می‌‌‌کردند. گاهی بعضی از فرزندان ائمه، ادعای امامت می‌‌‌کردند. هر کسی از آن‌ها مسیر خودش را می‌‌‌رفته است. 

هر چه انبیا لطیف‌‌‌تر می‌‌‌شدند، این مسائل را بیشتر مراعات می‌کردند. زمانی که خداوند، امامت را به حضرت ابراهیم علیه‌السلام ارائه کرد، ایشان از خداوند پرسید:

وَ مِنْ ذُرِّیَّتی؛^[۳]

از ذریه‌‌‌ام نیز کسانى را به امامت برسان.

ما هم باید برای اولاد خود از خداوند، خوشبختی بخواهیم و دعایشان کنیم. مؤمن هر چه ایمانش بالاتر می‌‌‌رود، در زندگی خودش و دیگران منشأ اثر می‌‌‌شود. باید فرزندانمان را دعا کنیم که خداوند ابتلائات و سختی‌‌‌ها را از آن‌‌‌ها دور کند، در معصیت‌‌‌ها واقع نشوند و عصمت خدایی، آن‌‌‌ها را حفظ کند. خانواده‌‌‌ها در داشتن عصمت، متفاوت هستند؛ مثلاً برای بعضی‌‌‌ها نوشته می‌‌‌شود: زنا – نستجیر بالله – از این خانه دور باد؛ اما اگر یک نفر شقاوت کند و آن عمل منافی را انجام دهد، باعث می‌‌‌شود نعمت‌های او تغییر کند. باید از خداوند، عصمت و نگهداری از معاصی بخواهیم؛ چون انجام معاصی‌ با آینده انسان خیلی مربوط است. خدای متعال، به بشر فرصت دعا کردن داده و با این کار، تسلطی بر تغییر مقدراتش به او عطا کرده و راه را باز گذاشته است.

[۱] . سوره نور، آیه ۲۱٫

[۲] . مفاتیح الجنان، دعای کمیل.

[۳] . سوره بقره، آیه ۱۲۴٫