کد مطلب  :  ۷۷/ ۸۵/ ۹۵

نگاه کردن به آب روان، نور چشم را زیاد می‌کند که در روایات هم آمده است؛[۱] اما باید تفکیکی بین قضایا شود به این صورت که بیماری چشم، گاهی مربوط به مشکلات ساختاری چشم است – مثلا رگی قطع شده است – و گاهی مربوط به ضعف نور باصره است.

آن بیماری چشم که مربوط به ساختار چشم است، باید راه درمانی آن را طیّ کرد. ممکن است جراحی لازم داشته باشد و مسایل دیگر؛ اما آن بیماری چشم که مربوط به ضعف نور باصره است، به واسطه نگاه کردن به آب روان و سبزه و وجه حسن و غیره، ضعف آن برطرف و دید چشم، بهتر می‌‌شود. این هم سیر مناسب و علمی دقیق و محکمی دارد که وقتی به سبزه یا به آب روان نگاه شد، روح باصره لذت خودش را می‌‌برد و به روح منتقل می‌‌کند. در این چرخش که بین روح باصره و هماهنگی آن با روح حیوانی هست، این لذت باعث تقویت نفس می‌‌شود و چون این حال از کانال قوه باصره پیدا شده است و در قوه باصره و روح باصره دور می‌‌زند، باعث تقویت روح باصره می‌‌شود و دید را بهتر می‌‌کند.

خطوط قرآنی هم به نحو دیگر، بصر و بصیرت را تقویت می‌‌کند. این‌‌ها کانال ورودی به نفس هستند. چشم یکی از کانال‌‌های ورودی است. انسان‌ها خوب متوجه شده‌‌اند که چه خوراکی برایشان خوب است و چه خوراکی بد است؛ در حالی که به کانال‌های ورودی به نفس که خوراک روحی انسان است، توجهی ندارند.

.[۱] حَدَّثَنَا أَبِی رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِیسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الدِّهْقَانِ عَنْ دُرُسْتَ بْنِ أَبِی مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ عَبْدِ الْحَمِیدِ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْأَوَّلِ علیه السلام قَالَ: ثَلَاثَهٌ یَجْلِینَ‌‌ الْبَصَرَ النَّظَرُ إِلَى‌‌ الْخُضْرَهِ وَ النَّظَرُ إِلَى‌‌ الْمَاءِ الْجَارِی وَ النَّظَرُ إِلَى الْوَجْهِ الْحَسَنِ. (الخصال، ج۱، ص۹۲)