بسمه تعالی

کد مطلب: ۲۱۴/ ۸۷/ ۹۶

کرامات انواع و اقسام دارد. بخشی از آن، تأثیر نَفس است. وقتی که تأثیر برای نفس باشد، اگر فردی قوی‌تر در آن محضر باشد و اراده کرده باشد که این کار اتفاق نیفتد، نمی‌افتد.

خداوند آیت الله کشمیری قدس‌سره را رحمت کند، می‌فرمودند: در زمان جوانی، مردی از لبنان آمده بود که علما را خیلی تحت تأثیر قرار داده بود. او احضار روح داشت و در مورد فرج حضرت که آن مواقع خیلی مرسوم بوده از او سوال می‌کردند. ایشان می‌فرمودند: یک مجلسی گرفتند که او هم حضور داشت و چند گونه هنر خود را نشان داد. من گفتم: ایشان امروز نمی‌تواند کاری کند؛ یعنی اتفاقی نمی‌افتد.

او مشغول شد و خواست سؤالی را که یکی از آقایان پرسیده بود، جواب بدهد؛ ولی نتوانست. بعد قرار شد شب در جای دیگری حضور داشته باشد، شب هم یک جای دیگری رفته بود، من گفتم: حالا هم نمی‌شود. دوباره نشد تا این بنده‌ خدا خطاب به آیت الله کشمیری گفته بود: این حرف چیست که شما می‌گویید نمی‌شود؟ و آیت الله کشمیری در جوابش گفته بودند: «بالأخره باید حد و حدود را بشناسی و بفهمی که چرا نمی‌شود؟» خلاصه او هر کاری کرد، نشد.

تصرفات و تاثیرات از نفس شروع می شود تا برسد به ابزاری حقیقی که در عالم، جایگاه دارند؛ مانند اسامی حق‌تعالی؛ مثلا اگر «باسمک الذی …» بخوانی، فلان اتفاق می‌افتد. این‌ها ابزاری هستند که اگر در دست شخصی بود، دیگر کسی نمی‌تواند جلوی آن [اثر] را بگیرد، مگر کسی خیلی بالاتر از آن را داشته باشد.

در مصادیق قرآنی چیزی که بلعم باعورا داشت، و بر اثر عدم مراعات، از او گرفته شد، مسائلش جداست، و غیر از تأثیر نفس است. کسی می‌تواند این‌ها را از هم تفکیک کند که شناخته باشد و رفته باشد.

بعضی از مردم یک خواب می‌بینند و می‌گویند: در خواب فلان چیز را به من گفتند، و فکر می‌کنند حالا که در خواب گفتند، تمام است. در خواب هم شیاطین هستند، در آسمان هم شیاطین می‌روند. خیال، محکم‌ترین کانالی است که شیاطین از آن به نفوس، حتی به نفوس اولیا وارد می‌شوند. غیر از انبیا که عصمت دارند، بقیه در این خطر هستند. انبیا را هم خدای متعال به آن‌ها عصمت داده است.