شعر نقطه وحدت  – بندپنجم

 

پرده از روی اگر تو برداری

کس نبیند به خویش هشیاری

…

نه ترنج و نه دست خون آلود

زخم دل از تو می شود کاری

…

گر به شیرین لبی شناسندت

شکر آید پی طلبکاری

…

آن زمانی که بوالبشر گل بود

جبرئیلش نمود فخاری

…

امر کن صادر از تو شد ورنه

همه بودند گرم گل کاری

…

رنگ و بو داده‌ای تو گلها را

تیغ را گفته‌ای کند خاری

…

شیر در بیشه را تو فرمودی

حمله باید غزال فراری

…

طفل را گفته ای که گریان شو

تا کند مادرت پرستاری

…

نوح و کشتی و لنگری تو علی

از تو شد بر خلیل گلزاری

…

تو فرستاده‌‌ای زملک سبا

آورد هدهد از وی اخباری

…

بشری یا خدا خدا داند

احمد اینجا نمود ستاری

…

نقطه وحدتی و خلق همه

به طواف تواند پرگاری

…

قدسیان این سخن به من گفتند

دوش در بین خواب و بیداری

…

که علی پرده دار لم یزلی است

هر چه خواهی بخواه دست علی است