کد مطلب :  ۹۴/۸۵/۱۶

علت این که خداوند در قرآن کریم، داستان بعضی از انبیا را مکرّر نقل می‏ کند، به خاطر سعه‏‌ وجودی انبیا و شناخت بیشتر است. در یک باب، یک گونه الگودهی می‏ کند و در باب دیگر، گونه‌ای. خداوند در قرآن، فرعون را به عنوان الگوی باطل معرفی می‌کند. شاید دیگر در دنیا فرعون نباشد ؛ اما فرعونیّت در وجود همه و برای همیشه هست. خداوند حضرت موسی علیه‌ السلام را برای مبارزه با فرعون انتخاب می‏ کند؛ چون او از عهده این کار برمی‏ آید. اگر داستان حضرت موسی را یک بار دیگر نقل می‌کند، در یک زاویه دیگر و با یک الگو دهی دیگر است و وسعت شخصیت حضرت موسی علیه‌ السلام را تأیید می‌کند.
خداوند در قرآن کریم حضرت یوسف علیه‌السلام را به نحوی و حضرت ابراهیم علیه‌ السلام را به نحوی دیگر معرفی می‌کند. بعضی‏ از انبیا را زلال می ‏آورد و تعریف‌های مهمی از آن‏ها می‏ کند. تعاریفی که ائمه از حضرت ابراهیم علیه‌ السلام می کردند به خاطر همین تعابیر قرآنی است که می‏ دانستند حضرت ابراهیم علیه‌ السلام زلال توحید را چشیده و پیر طریق بوده است.